Jego wielką zasługą była zmiana stylu i systemu tłumaczeń; zamiast zapożyczania terminów z taoizmu i objaśniania indo-buddyjskich terminów i pojęć za pomocą przybliżonych odpowiedników chińskich – wprowadził całkowicie nowe terminy chińsko-buddyjskie. Przeprowadzał także korekty poprzednio przetłumaczonych sutr. Jego znakomite komentarze poświęcone tłumaczeniom były niezwykle później cenione przez Kumaradżiwę.
Opracował także w 374 r. pierwszy katalog chińskiej Tripitaki nazywany Zongli zhongjing mulu (Obszerny katalog sutr). Jego tytuł został potem skrócony do Anlu (Katalog Ana). Była to pionierska praca, stanowiąca podstawę dla wszystkich późniejszych autorów katalogów tekstów buddyjskich. Wszędzie, gdzie tylko się dało podawał tytuły, nazwiska tłumaczy i daty, w których tłumaczenia powstały. Napisał także komentarze do sutr.
Jego nauczanie skierowało buddyzm chiński w stronę kultu Maitrei (skt. Maitreya). Wraz ze swymi ośmioma uczniami złożyli ślubowanie przed posągiem buddy Maitrei odrodzenia się w niebie w niebie Tuṣita. W tym czasie w Chinach istniały już przynajmniej dwie sutry związane z Maitreją, przetłumaczone przez Dharmarakszę: Mile chengfo jing oraz Milepusa benyuan jing.