Uważał iż podstawowa pustka (chin. benwu) jest prawdziwą naturą wszystkich zjawisk, absolutem, na którym wspiera się światowa prawdaHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. s. 67..
Jego najbardziej znanymi uczniami byli: Huiyuan (337–417), Sengrui (352–436) i Tanyi (331–412).
Dzieła Biqiu dajie xu (wstęp do tłumaczenia przez Tanmoshiego Winai sarwastiwady) Daoshi yuanji An Fashi faji jiuzhi sanke Sengni guifan fofa xianzhang (Zasady dla kapłanów i statut dla buddyzmu) Sifen lü shanfan buque xingshi chao
Linia przekazu Fotudeng (232–348) Zhu Faya Zhu Fatai (320–387) Fahe Fachang Dao’an (312–385) Huiyuan (337–417) ponad 100 uczniów Sengji (bd) Huiguan (bd) Sengrui (352–436) także uczeń Kumaradżiwy Tanyi (331–412)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Red. Stephan Schuhmacher, Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala, Boston, 1989. . Kenneth Ch’en. Buddhism in China. A Historical Survey. Princeton University Press. Princeton, 1973. .
Kategoria:Duchowni buddyjscy epoki Jin (265-420) Kategoria:Chińczycy epoki Szesnastu Królestw Kategoria:Urodzeni w 312 Kategoria:Zmarli w 385