W biografii Daoshenga (w Gaoseng zhuan) znajduje się fragment jego wypowiedzi: "Formy istnieją aby ujawnić ich znaczenie. Gdy znaczenie jest jasne, formy mogą być poniechane. Słowa są używane do przekazywania zasad. Gdy zasada jest jasna, wszystkie słowa zanikają". Było to prawie dosłowne powtórzenie za Wang Bi "Zhouyi lueli" ("Wyjaśnienia zasady Zhou"): "Słowa istnieją aby wyjaśniać formy. Gdy ktoś zrozumie formy, słowa mogą być zapomniane. Formy istnieją aby ucieleśnić znaczenie. Gdy ktoś ma już znaczenie, formy mogą być zapomniane". W buddyzmie równoważne stwierdzenie jest następujące: gdy ktoś osiągnie drugi brzeg, zostawia tratwę za sobą. Daosheng w tym samym duchu zastosował to do sutr: "Polegaj na dharmie, nie na osobie; na sutrze, która całkowicie wyjaśnia znaczenie, a nie kimś, kto tego nie potrafi; na znaczeniu, nie na słowach, na mądrości, nie [otrzymanej] opinii".
Daosheng uważał nagłe oświecenie za całkowicie "zakorzenione" w słowach, lub - w intencjach samych sutr. Dla niego "nieistnienie" Wanga Bi było niczym innym jak pustką wszystkich form głoszoną przez Sutrę Mahapradżniaparamity, a jego "jedność zasady" była innym wyrażeniem niedualnej dharmy z Sutry Wimalakirtiego.