Tak więc pewne wczesne teorie pradźni były już obecne we wczesnej myśli chińskiej, a doktryna Daoshenga nagłego oświecenia może być w jakiejś części odniesiona do jego neotaoistycznych początków.
To połączenie dwóch tradycji zapowiedziało późniejsze związki chanu z taoizmem, chociaż te spotkania miały różny charakter. We wczesnym okresie buddyjskie nastawienie do taoizmu wynikało ze słabości buddyzmu, a późniejsze - z pozycji jego siły.
Neotaoistyczne "xuanxue" (ciemne nauki) dostarczyły podstawy pod chińską refleksję o buddyjskich tajemnicach. "Ciemna zasada" (chiń. xuanli) była związana z fenomenem. Zatem Wang Bi w swoim komentarzu do Yijing podkreślał tę zawsze obecną rzeczywistość jednego w przejawianej funkcji wielu. Podobnie w komentarzu do Laozi podkreślał wszędzie obecną substancję (chiń. ti), postrzegając nieistnienie jako podstawę dla miriadów bytów.