Riff z Interstellar Overdrive powstał przypadkowo, kiedy ówczesny menedżer zespołu, Peter Jenner, próbował zanucić Sydowi piosenkę, której do końca nie pamiętał (najczęściej uznaje się, że chodziło tu o cover utworu My Little Red Book nagrany przez zespół Love). Barrett dołączył do jego nucenia ze swoją gitarą, po czym użył uzyskanego motywu jako podstawowego w swej nowej kompozycji. Roger Waters powiedział też kiedyś Barrettowi, że riff ten przypomina mu motyw wiodący z brytyjskiej komedii Steptoe and Son. Utwór zarejestrowano 16 marca 1967 z nakładkami w czerwcu tego roku. Ta studyjna wersja utworu pojawia się także na dwóch oficjalnych kompilacjach zespołu – Relics i A Nice Pair.
Wersje alternatywne i wykonywane na koncertach Studyjna wersja utworu z płyty The Piper at the Gates of Dawn jest najlepiej znana słuchaczom, jednak zachowało się też kilka innych, nagrywanych zarówno w studiach, jak i na scenie. Wcześniejsze, szesnastominutowe wykonanie (nagrane na potrzeby filmu Tonite Let’s All Make Love in London w styczniu 1967) zawiera na przykład bardziej kinetyczne podejście do pierwszych części utworu, chociaż rozpatrywane jako całość jest zapewne nieco bardziej nużące.