W latach 70. XVIII wieku zamek przebudował Jan Jacek Tarnowski wznosząc skrzydło wschodnie, w efekcie czego pałac zyskał plan podkowy. W konsekwencji dawny obronny zamek zmienił się w barokowy pałac. Przeobrażeniom uległy wówczas także otaczające budowlę fortyfikację, na które składały się: sucha fosa, budynek bramny oraz mur kurtynowyM. Florek, powołując się na XVIII wieczny obraz znajdujący się w klasztorze ojców dominikanów w Tarnobrzegu, stwierdził, iż majątek otoczony był umocnieniami ziemnymi. Jednakże na wspomnianym przez niego dziele malarskim, raczej widoczne są mury, aniżeli wały obronne. Te, być może osłaniały majątek w okresie wcześniejszym, kiedy wykopana została fosa. Autor w swoim artykule przedstawił także domniemane koncepcje, wedle których mogły zostać wzniesione fortyfikacje bastionowe. Warto jednak podkreślić, że nigdy takowe nie powstały.. Wszystkie te elementy, z wyjątkiem fosy, zostały zlikwidowane w XIX wieku, kiedy to otaczający majątek zyskał charakter parkowyMarek Florek, Fortyfikacja Zamku w Dzikowie w świetle badań archeologicznych, „Tarnobrzeskie Zeszyty Historyczne” (4), 1992, s. 41–45.. W 1809 roku zamek zniszczyły wojska austriackie.