Iwan Ołeksijowycz Kandyba (ukr. Іван Олексійович Кандиба; ur. 7 czerwca 1930 w Stulnie, zm. 8 listopada 2002 we Lwowie) – ukraiński prawnik, nacjonalista, dysydent, działacz polityczny.
Urodził się w rodzinie chłopskiej we wsi Stulno w powiecie włodawskim. Po II wojnie światowej we wrześniu 1945 r. Kandyba wraz z rodziną został przymusowo przesiedlony na teren Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej i osiedlony we wsi Kalistrowo (Stepowe) w obwodzie mikołajowskim. W latach 1946–1949 uczył się w szkołach w Ostrogu, Łucku i Zborowie. W 1949 wstąpił na Uniwersytet Lwowski, gdzie ukończył prawo w 1953 r. Do 1961 r. pracował w Glinianach na stanowisku notariusza, sędziego ludowego i adwokata.
W lutym 1960 r. porozumiał się z Łewkiem Łukjanenką w sprawie stworzenia i działania (Українська Робітничо-Селянська Спілка, УРСС), nielegalnej organizacji posługującej się hasłami marksistowskimi, opozycyjnej wobec reżimu komunistycznego. Opracowany przy udziale Kandyby program organizacji oficjalnie zakładał walkę o swobody demokratyczne, w rzeczywistości zmierzano do zorganizowanie referendum w sprawie wystąpienia Ukrainy z ZSRR i utworzenia niezależnego państwa ukraińskiego. Iwan Kandyba rozprowadzał także wydawane w Polsce „Nasze Słowo”.