Wojna o sukcesję bawarską () – konflikt toczący się w latach 1778–1779, będący wynikiem sprzeczności interesów Prus i Monarchii Habsburskiej. Prusy dążyły do uzyskania statusu mocarstwa europejskiego i równorzędnej z Austrią pozycji w Rzeszy Niemieckiej, natomiast celem Habsburgów było przywrócenie Austrii utraconej hegemonii wśród państw niemieckich, a także zaokrąglenie własnych granic, co miało być niejako rekompensatą utraty Śląska na rzecz Prus. Sytuację zaostrzyła realna szansa przejścia na własność Prus połączonych księstw Ansbach i Bayreuth, którymi rządziła boczna, wymierająca już gałąź Hohenzollernów. Habsburgowie nie chcieli dopuścić do realizacji tego scenariusza.
Antagoniści W 1777 zmarł bezpotomnie ostatni elektor Bawarii z dynastii Wittelsbachów wilhelmińskich (bawarskich), Maksymilian III Józef. Cesarz rzymski, współregent, Józef II dążący do wyzwolenia się spod wpływów matki i kanclerza Kaunitza, pragnący prowadzić własną, samodzielną politykę, dostrzegł w tym szansę na realizację swoich planów.