Po kampanii wrześniowej internowany w Rumunii w obozie w Băile HerculanePiotr Stawecki, Generałowie polscy w wojnie obronnej 1939 roku i ich dalsze losy wojenne: cz. 2, [w:] Przegląd Historyczno-Wojskowy 15 (66)/3 (249) 2014, s. 93–94.. Przedostał się do Francji. W okresie luty–czerwiec 1940 r. odbył staż w lotnictwie francuskim. Ewakuował się do Wielkiej Brytanii. 27 września 1940 r. razem z generałem Rayskim został przydzielony do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay na wyspie Bute w SzkocjiKomenda Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. Rozkazy dzienne 1940–1941, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. R.8, s. 64.. W styczniu 1942 r. został przeniesiony w stan nieczynny. 30 grudnia 1943 r. został powołany do czynnej służby, a 1 stycznia 1944 r. oddany do dyspozycji szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Od 26 kwietnia 1947 r. do 25 kwietnia 1949 r. pełnił służbę w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.
Po wojnie osiedlił się w Szkocji. Zmarł 23 grudnia 1959 r. w Edynburgu. Spoczywa na tamtejszym Cmentarzu Corstorphine Hill.
Był żonaty i miał syna Andrzeja (ur.