Jej matka zginęła w getcie podczas powstania. Po upadku powstania w getcie warszawskim wraz z mężem przebywała w kryjówce urządzonej w piwnicy niedaleko fortu Buraków, następnie szukali schronienia w lasach na północ od Warszawy. 29 listopada 1944 roku zostali aresztowani przez Niemców w Legionowie i osadzeni w areszcie w Nowym Dworze Mazowieckim. 27 grudnia 1944 roku rozstrzelany został jej mąż. Nie odkryto jej rzeczywistej tożsamości i pod nazwiskiem Maria Leokadia Janczewska została odesłana do więzienia w Płońsku, gdzie przebywała do zajęcia miasta przez Armię Czerwoną 19 stycznia 1945 roku. Następnie pieszo udała się do Lublina.
W Lublinie mieszkała najprawdopodobniej w kamienicy przy ulicy Browarnej 2. W czerwcu 1945 roku podjęła naukę w Studiu Dramatycznym prowadzonym przez Karola Borowskiego i Eleonorę Frenkel-Ossowską. Odnowiła znajomość z Aronem Langfusem, któremu powierzyła sprawy majątkowe dotyczące sprzedaży kamienic należących do jej rodziny. Sama zdecydowała się na wyjazd do Francji.