Praktycznie wszystkie filmy, które powstały w latach 1932 – 1952 były kręcone w formacie akademii, ale ze względu na wprowadzenie formatów szerokoekranowych w latach 50. stał się on przestarzały w zastosowaniach produkcyjnych. W ciągu kilku lat wszystkie główne wytwórnie filmowe zaczęły wykorzystywać maskowanie obrazu filmów wyprodukowanych z wykorzystaniem optyki sferycznej do proporcji panoramicznych, takich jak 1,66:1, 1,75:1 i 1,85:1. Ostatni z nich jest wciąż wykorzystywany wraz z anamorfotycznym 2,39:1.
Do końca lat 70. proporcje obrazu zmieniano jeszcze dwa razy najpierw 2,35:1 a później 2,40:1, a format akademii stracił na znaczeniu jako kinowy i był używany głównie w telewizji. Powierzchnia obrazu telewizyjnego jest nieco mniejsza niż wynika z proporcji formatu akademii i wynosi 1,33:1 (21 mm × 16 mm lub 0,816 cala × 0,612 cala). Format akademii nadal posiada proporcje 1,37:1, chociaż ze względu na wykorzystanie w telewizji często błędnie podaje się 1,33:1.
Współcześnie (2007) w kinematografii rzadko wykorzystuje się format obrazu 1,37:1, choć czasami znajduje on zastosowanie np. w filmie Słoń Gusa Van Santa.
Przypisy
Kategoria:Technika filmowa