Początkowo spis mieli przygotować i przeprowadzić wyłącznie członkowie policji. Okazało się jednak, że będący dopiero w trakcie organizacji aparat policyjny nie dysponował wystarczającym personelem, wobec czego postanowiono zaangażować większą liczbę pomocników tzw. Hilfszähler. W tym celu Springorum zobowiązał wszystkich starostów do przedstawienia pisemnych wykazów osób potrzebnych do zorganizowania rejestracji w poszczególnych miastach i gminach. Z wykazów tych wynikało że do przeprowadzenia spisu ludności w gęsto zaludnionej rejencji katowickiej należy zatrudnić minimum 3500 pomocników, których koszty utrzymania w ciągu siedmiu dni trwania spisu wyniosą ok. 200 000 RM. Władze rejencyjne nie były jednak w stanie wydatkować takiej sumy, w związku z czym Springorum zwrócił się do Berlina o przyznanie na ten cel specjalnych funduszy.