Placówki rozdające formularze rejestracyjne zobowiązano do podania poszczególnym osobom, w zależności od warunków lokalnych, dokładnej daty, godziny oraz miejsca zgłoszenia się celem złożenia formularzy i odcisku palca. Punkty rejestracyjne mieściły się najczęściej w siedzibach władz policyjnych oraz szkołach. W większych miejscowościach zorganizowano kilka punktów rejestracyjnych.
Rejestrację przeprowadzono w dniach od 17 do 23 grudnia 1939 roku. Osoby podlegające rejestracji, po zaopatrzeniu się w dwa formularze rejestracyjne, wypełniały je atramentem i osobiście składały w określonym miejscu i terminie; gdzie sporządzano daktyloskopijny odcisk palca. Wypełnione formularze rejestracyjne mogli odbierać jedynie członkowie policji i pomocnicy niemieccy. Również odcisk palca i podpis musiały być składane tylko w ich obecności. Jeden z formularzy pozostawał w placówce przeprowadzającej spis, drugi zaś otrzymywał zgłaszający się jako dowód tożsamości, który należało posiadać zawsze przy sobie.