W XVI w. Anglia i Niderlandy były państwami sprzymierzonymi podczas walk o władzę z Habsburgami. Oba państwa wspólnie zwyciężyły Hiszpańską Armadę, Anglia natomiast wspierała Holendrów w wojnie osiemdziesięcioletniej, wysyłając żołnierzy i złoto do Niderlandów. W rządzie Niderlandów zasiadł stały przedstawiciel angielski, koordynujący współpracę wojskową obu państw. Upadek hegemonii hiszpańskiej pod koniec wojny trzydziestoletniej w 1648, doprowadził do nowego podziału kolonialnych posiadłości portugalskich i hiszpańskich. Współzawodnictwo w pozyskiwaniu kolonii, sprawiło, że oba sprzymierzone państwa szybko stały się zawziętymi konkurentami. Po podpisaniu traktatu pokojowego z Hiszpanią, Holendrzy starali się zmniejszyć silną pozycję handlową Anglików na Półwyspie Iberyjskim.
Do połowy XVII w. Holendrzy zbudowali największą w Europie flotę handlową. Produkcja kraju skierowana była niemalże w całości na handel morski, szczególnie na wody Morza Bałtyckiego. Kolejnym sukcesem Holendrów było zdobycie większości posiadłości portugalskich w południowej Azji, gdzie uzyskali przewagę w handlu przyprawami. Holendrzy starali się również wpłynąć na angielski handel morski z koloniami północnoamerykańskimi, wykorzystując szalejąca w Anglii wojnę domową.