Zabór austriacki (1772–1914) W 1834 roku wybudowano leśniczówkę. Parafia w Lachowicach powstała w 1841 roku. Lachowice były głównym miejscem oporu w państwie suskim podczas buntu chłopów w zachodniej Galicji w 1846. W latach 1846-1847 zmarło łącznie 492 mieszkańców Lachowic z powodu głodu, tyfusu i cholery. 16 grudnia 1884 została oddana do użytku linia kolejowa, przeprowadzona przez Lachowice.
Pod koniec XIX wieku wybudowano pierwsze murowane domy. W Lachowicach Dolnych utworzono 3-klasową szkołę, a szkołę powszechną usytuowano w Lachowicach Górnych. Budynek był drewniany i składał się z jednej sali lekcyjnej i trzech mieszkań. W ostatnich latach XIX wieku okoliczni mieszkańcy zajęli się zabawkarstwem, które pełniło rolę dodatkowego zarobku. Drewniane wyroby trafiały do krakowskich Sukiennic, Poznania i na Kresy Wschodnie. Najbardziej znaną rodziną twórców byli Balcerowie, u których tradycja strugania zabawek przetrwała do czasów współczesnych.
Według stanu z 31 grudnia 1910, wieś liczyła 2314 mieszkańców, a właścicielem majątku ziemskiego był Władysław Michał Branicki.
I wojna światowa (1914–1918) Podczas I wojny światowej mieszkańcy Lachowic służyli w Armii Austro-Węgier.