W 1953 wstąpił do komunistycznej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w tym samym roku został członkiem redakcji „Przeglądu Kulturalnego”, którego był współredaktorem do 1963. W latach 1955–1956 był dyrektorem artystycznym Teatru Estrada. W 1959 roku wrócił do Krakowa; od tego roku do 1971 był kierownikiem literackim Teatru Ludowego w Nowej Hucie. W 1960 pisał dla „Gazety Krakowskiej”. Od 1962 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu PokojuSkład Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju, "Trybuna Ludu", nr 163, 14 czerwca 1962, s. 4.. W 1975 został członkiem Komitetu Krakowskiego PZPR i członkiem prezydium krakowskiego klubu Kuźnica.
Życie prywatne W Krakowie mieszkał w dzielnicy Krowodrza. Był mężem Ewy Łomnickiej (1920–2000), córki matematyka Antoniego Łomnickiego, która była lekarzem psychiatrą, dr hab. i pracownikiem Katedry Patomorfologii Collegium Medicum UJ, a ojcem (1954–2021), matematyczki, związanej przez pewien czas z kabaretem Piwnica pod Baranami.
Chorował na schizofrenię. Zmarł 4 października 1993 w Krakowie. Pochowany w Alei Zasłużonych cmentarza Rakowickiego (kwatera LXIX pas B-2-2).