biskup Rosentreter pogodził się z przyłączeniem jego diecezji do Polski.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, dzięki życzliwej postawie wobec Polaków, nadal mógł spełniać swe obowiązki biskupie, jednak był wielokrotnie atakowany przez za jego politykę personalną w diecezji np. faworyzowanie Niemców. W dyskusji na ten temat pojawiają się także wypowiedzi całkowicie oczyszczające biskupa z tego zarzutu. Polski konkordat z 1925 ustanowił przy osobie Rosentretera koadiutora z prawem następstwa w osobie ks. prałata Stanisława Okoniewskiego. Biskup koadiutor został konsekrowany 25 kwietnia 1926 r. w Pelplinie. Od 1924 r., po pierwszym katolickim zjeździe w Tczewie, rzadko występował publicznie. Ze względu na stan zdrowie nie pojawił się na święceniu diakonów w czerwcu 1926 r. Zmarł nad ranem 4 października 1926 r.

Przypisy

Bibliografia

Jan Walkusz Duchowieństwo katolickie diecezji chełmińskiej 1918–1939. Pelplin 1992 Józef Borzyszkowski Problematyka społeczna w posłudze pasterskiej biskupa St. W. Okoniewskiego [w:] Studia Pelplińskie. T. 26.