W 1968 zadebiutował jako autor powieści historycznych. Ukazał się wówczas jego utwór Malwy, okrzyknięty przez krytykę partyjną jako "historyczna powieść bez historii". Problematyka utworu dotyczyła historii narodu, miłości do własnego kraju i jego przeszłości jako wymiaru socjalnej i moralnej wartości człowieka, co wystarczyło, aby nazwać utwór buntowniczym. Akcja powieści toczy się w połowie XVII w., w przededniu oraz podczas wojny narodowo-wyzwoleńczej pod dowództwem Bogdana Chmielnickiego. Jest to historia tułaczki na obczyźnie zniewolonej Ukrainki – Marii i jej córki Sołomi, którą na Krymie przemianowała na Malwę, mając nadzieję, że tak jak przetrwały zaniesione przez wiatr z ukraińskich stepów malwy, tak również i jej córka przeżyje. Był to czas, gdy Ukraina walczyła z Imperium Osmańskim i Chanatem Krymskim. Zarówno jedno jak i drugie państwo miało w swoich szeregach niewolników ukraińskich, których wystawiało do walki przeciwko ich własnej ojczyźnie. Natomiast powieść Czerlene wyno (1977 r.) przenosi czytelnika do piętnastowiecznej Galicji oraz na Wołyń, gdzie pojawia się zagrożenie polonizacji.