Samolot zetknął się z pasem zacznie dalej niż planowano, a skutkiem ostrego hamowania była awaria systemu hydraulicznego i użycie awaryjnych systemów, zatrzymując samolot na końcu pasa. Krótki lot wykazał tendencję do unoszenia dziobu pomimo kontrowania sterami. W lipcu 1956 roku zamontowano pierwszy raz wszystkie silniki WD-7. W październiku 1956 roku przebudowano trzeci prototyp o numerze 0203, tak aby mógł przenosić dodatkowe zbiorniki paliwa pod skrzydłami o pojemności po 6500 litrów. Prototyp numer 2 o numerze 0202 posłużył do prób statycznych. Po testach zmieniono kąt zaklinowania statecznika poziomego usuwając potrzebę kontrowania sterami.
Pierwszy egzemplarz zakończył próby w styczniu 1957 roku w zakładach montażowych i przekazano go do prób państwowych. Dołączono na dniach trzeci prototyp. Pierwszy samolot określił charakterystyki lotne, stabilność i sterowność, a na drugim oceniono wyposażenie i uzbrojenie. Do prób w razie potrzeby dołączono samoloty seryjne nr. 0204, 0206, 0701, 0705. Miały posłużyć do testów takich jak systemy tankowania czy foteli katapultowanych. Długie opóźnienie prób państwowych WD-7 spowodowały łopatki pierwszych stopni sprężarki. Problem rozwiązano w wersji WD-7B zmniejszając ciąg o 2000 kG i ilość paliwa. Zasięg samolotu wzrósł o 15% aniżeli planowane 25%.