Furong Daokai (chiń. 芙蓉道楷, pinyin Fúróng Dàokǎi; kor. 부용도해 Puyong Tohae; jap. Fuyō Dōkai; wiet. Phù Rong Đạo Khải; ur. 1042, zm. 1118) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong.
Życiorys Pochodził z dawnego Yizhou (obecnie miasto Linyi w południowej części prowincji Szantung). W młodości zajmował się taoizmem; praktykował głodówki i inne metody osiągnięcia nieśmiertelności. Został nawet taoistycznym pustelnikiem. W końcu porzucił tego rodzaju praktyki i rozpoczął praktykować chan w klasztorze Shutai, leżącym na południe od Chang’anu. W tym samym okresie zdał egzaminy urzędnicze, jednak postanowił dalej praktykować chan. Udał się w wędrówkę po klasztorach w poszukiwaniu odpowiedniego mistrza. Jego kolejnym nauczycielem został Touzi Yiqing. Po osiągnięciu oświecenia został spadkobiercą jego Dharmy w linii caodong.
W 1080 r. (lub 1082) Furong opuścił mistrza i został opatem klasztoru. Wkrótce został jednak przeniesiony do Luoyangu, gdzie został opatem klasztoru Zhaoti (znanego lepiej jako Baima si) oraz Longmen. Stał się wówczas bardzo znany w kręgach intelektualistów. Następnie objął funkcję opata w klasztorze Baoshou na górze Dayang w Jingzhou. Miał olbrzymią liczbę uczniów i szeroko propagował metody praktyki szkoły caodong.