Prawdopodobnie w 1103 r. mistrz został przeniesiony do Dahong w Suizhou (w środkowej części prow. Hubei). W tym samym roku cesarz Huizong (chiń. 徽宗, pan. 1100-1125) wydał dekret, którym wprowadził specjalną klasę klasztorów Chongning (później nazywanych Tianning Wanshou). W każdej prefekturze miał znajdować się jeden taki klasztor, którego mnisi mieli odprawiać rytuały dla cesarskiego zdrowia. Klasztory te były określane jako publiczne klasztory chan. Kilku znanych mistrzów chan musiało być w nich opatamiMorten Schlütter. How Zen Became Zen. s. 50.. W 1104 r. na żądanie cesarza Furong został opatem klasztoru Shifang Jingyin w stolicy państwa Kaifengu. Był to początek nowego etapu jego kariery.
Sława o nim zataczała coraz szersze kręgi. Zimą 1107 r. na rozkaz cesarza musiał zostać opatem klasztoru Tianning Wanshou w Kaifengu. Do objęcia stanowiska został zmuszony. Ze względu na jego bliskie relacje z cesarzem, prowadzenie takiego klasztoru było uważane za wielki honor, a prowadzenie takiego klasztoru w stolicy mogło być uważane za szczyt kariery. Z biografii Daokaia wynika, że prowadził klasztor pod przymusem i nie sprawiało mu to zadowolenia. Cesarz Huizong po petycji gubernatora Kaifengu Li Xiaoshou nagrodził go purpurową szatą i tytułem Mistrza chan Oświecającego Samadhi.