Ladislao Mazurkiewicz Iglesias (ur. 14 lutego 1945 w Piriápolis, zm. 2 stycznia 2013 w Montevideo) – urugwajski piłkarz grający na pozycji bramkarza.
Życiorys Piłkarz był synem Polaka i Hiszpanki.
Od dziecka przejawiał talent do sportu. Obok piłki nożnej trenował również koszykówkę. Karierę zaczynał w stołecznym Racingu Montevideo, gdzie zgłosił się jako gracz z pola. Bramkarzem został przez przypadek – kontuzji zęba doznał dotychczasowy bramkarz, a Ladislao zgodził się go zastąpić, z marszu wykazując się talentem.
Kariera klubowa Po Mistrzostwa Ameryki Południowej U-20 w 1964 roku, został zakupiony przez Peñarol. Początkowo Mazurkiewicz był zmiennikiem Luisa Maidany. Sytuacja zawodnika uległa poprawie w marcu 1965, tuż przed półfinałowym spotkaniem Copa Libertadores przeciwko brazylijskiemu Santosowi. O awansie do finału miał decydować trzeci mecz rozgrywany na Estadio Monumental w Buenos Aires. Przed spotkaniem pierwszy bramkarz Maidana, pokłócił się z trenerem i opuścił drużynę. W konsekwencji Mazurkiewicz dostał szansę debiutu w jednym z najważniejszych meczów sezonu. Bramkarz spisał się znakomicie, Peñarol wygrał (2:1) i awansował do finału. Po meczu słowa uznania dla jego umiejętności wyraził sam Pelé. W finałowych trójmeczu Peñarol zmierzył się z Indepediente, który przegrali.