Glenn Herbert Gould (ur. 25 września 1932 w Toronto, zm. 4 października 1982 tamże) – kanadyjski pianista i kompozytor znany zwłaszcza z interpretacji utworów Jana Sebastiana Bacha. Szczególną sławę przyniosły mu dwie odmienne interpretacje „Wariacji Goldbergowskich” (z lat 1955 i 1981), a także wykonanie „Die Kunst der Fuge” i „Das Wohltemperierte Klavier”.

Jeden z zachodnich pianistów wcześnie koncertujących za żelazną kurtyną – w ZSRR. Współpracował m.in. z Herbertem von Karajanem, Leonardem Bernsteinem, Leopoldem Stokowskim. Mistrz interpretacji muzyki barokowej. Sławne są również jego beethovenowskie nagrania – koncertów fortepianowych i sonat. Grał także muzykę dodekafonistów. W 1964 roku porzucił występy przed publicznością, oddając się wyłącznie nagraniom płytowym. Prowadził programy telewizyjne i audycje radiowe.

Życiorys

Pierwszą płytę Glenn Gould nagrał w 1955 roku. Były to „Wariacje Goldbergowskie” Bacha. Później stało się ono dla niego emblematyczne. Jednym z jego ostatnich nagrań również były „Wariacje Goldbergowskie” – jako jedno z niewielu dzieł, które nagrał dwa razy w studio. Obie interpretacje są cenione przez krytyków i bardzo się różnią od siebie. Pierwsza – utrzymana w bardzo szybkich tempach, druga – wolniejsza i bardziej introspekcyjna.