zużycie energii 0,5 W, szybkość przesyłania danych 61 bps) Mierzył kierunkowy przepływ i widma niskoenergetycznych protonów i elektronów uwięzionych w ziemskim polu magnetycznym. Elementem detekcyjnym było 5 mg sproszkowanego fosforu pokryte warstwą aluminium o grubości 100 nm. Dodatkowe absorbery zamontowano na 16 pozycyjnym obrotowym kole. Apertura instrumentu była ustawiona pod kątem 45° od osi obrotu statku. Dla każdego ustawienia koła z absorberami wykonywano 16 odczytów, tak więc każdy zestaw danych składał się z 256 ramek (jeden obrót koła trwał 80 sekund). Górny kraniec zakresu energii rejestrowanych protonów wynosił 10 MeV, a poszczególne dolne krańce to: 105, 140, 177, 254, 512, 971 i 1668 keV. Dolne krańce zakresów energii rejestrowanych elektronów: 15, 21 i 27 keV. Górny kraniec wynosił 100 keV. Instrument działał poprawnie przez cały czas trwania misji. Jednak jego rozdzielczość została zmniejszona z powodu większej niż zakładano prędkości obrotowej satelity. Magnetometr typu fluxgate (masa 1,451 kg;