Križari (pol. Krzyżowcy) – nazwa grup proustaszowskich działająca po likwidacji Niezależnego Państwa Chorwackiego (NDH) w maju 1945 roku. W Hercegowinie grupy krzyżowców nosiły nazwę Škripari. Krzyżowcy liczyli ponad 2000 członkówЛичина, Трагом плаве лисице, a ich przywódcą był Vjekoslav Luburić, były komendant obozu koncentracyjnego ustaszy. Organizacja prowadziła akcje sabotażu skierowane przeciwko komunistycznym władzom Jugosławii na terenie Chorwacji oraz w Bośni i Hercegowinie. Celem grup była likwidacja Jugosławii i odbudowa NDH. thumb|Vjekoslav Luburić
Dzieje Na terytorium dawnego NDH (Chorwacja, Dalmacja oraz Bośnia i Hercegowina) pozostały drobne grupy ukrywających się ustaszy, żołnierzy (tzw. domobrańców), policjantów, żandarmów czy członków władz kolaboracyjnych. Powstawały spośród nich spontanicznie oddziałki partyzanckie, które walczyły z komunistami. Ponadto części dygnitarzy i wojskowych udało się uniknąć schwytania i zbiec na Zachód. Należeli do nich m.in. gen. Vjekoslav „Maks” Luburić, gen. Ante Moškov, mjr ustaszy Ljubo Miloš, być może też gen. Rafael Boban. Przedostali się oni wkrótce do socjalistycznej Jugosławii, włączając się w zbrojną działalność Križari. Politycznymi przywódcami byli Mimo Rosandić, Lovro Sušić, Božidar Kavran i Mate Frković.