Do listopada 1945 roku oddziałami dowodził Vjekoslav Luburić, który po nieudanych próbach budowy ruchu, bojąc się osądzenia za zbrodnie z okresu wojny, uciekł na Węgry, a następnie do HiszpaniiLord of the Dance Macabre, Cali Ruchala, Diacritica Press Chicago IL 2002, s. 76.
Antykomunistyczni partyzanci przeprowadzali najczęściej nieduże akcje sabotażowo-dywersyjne, jak wysadzanie mostów, podkładanie ładunków wybuchowych przy drogach i liniach kolejowych czy zastawianie zasadzek na niewielkie oddziały bądź pojedynczych żołnierzy jugosłowiańskiej armii. Zbierali również informacje wywiadowcze dla państw zachodnich, które ze swojej strony wspomagały Chorwatów finansami, wyposażeniem czy uzbrojeniem. Ich bazy wypadowe mieściły się w Austrii i we Włoszech. Križari działali aż do 1948 r., kiedy zostali ostatecznie rozbici przez jugosłowiańską tajną policję polityczną UDBA. Krzyżowcy zabili ponad 2000 członków OZNA, UDBA i Jugosłowiańskiej Armii Ludowej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Książka Zdenko Radelicia pt. "Križari - gerila u Hrvatskoj" (jęz. serbski)
Kategoria:Historia Jugosławii Kategoria:Niepodległe Państwo Chorwackie Kategoria:Partyzantka antykomunistyczna