W maju 2009 roku walczył o mistrzostwo It’s Showtime w wadze ciężkiej (na zasadach K-1) z Badrem Hari. Przegrał przez nokaut w pierwszej rundzie. W grudniu, podczas walki finałowej turnieju K-1 WGP 2009 doszło pomiędzy nimi do rewanżu. Tym razem to Schilt znokautował Hariego w pierwszej rundzie (reguła 3 nokdaunów), zdobywając czwarte w swojej karierze mistrzostwo K-1. Wcześniej w drodze do finału znokautował również w pierwszych rundach Le Bannera oraz obrońcę tytułu, Bonjasky’ego. W sumie zwyciężył w całym turnieju w łącznym czasie 5 minut i 53 sekund, bijąc rekord Aertsa z finału z 1998 roku.
W 2010 roku, będąc obrońcą tytułu, awansował do Finału K-1 WGP, gdy podczas Final 16 wygrał przez niejednogłośną decyzję z Hesdym Gergesem. W ćwierćfinale pokonał przez jednogłośną decyzję Kyōtarō, odpadł później w półfinale pokonany po raz trzeci w karierze przez Petera Aertsa.
W związku z kryzysem finansowym i zawieszeniem działalności przez organizację K-1, Schilt w 2011 roku nie walczył. W międzyczasie jego klub Golden Glory zapowiedział budowę własnego, konkurencyjnego względem K-1 cyklu rozgrywek, którego jedną z gwiazd miał być właśnie Schilt.