parom ‘czort, bies, diabeł’, parom ‘czort, bies’, zach.słc parom, paron i wsch.słc perun, perún, peruň, peron, pjorun ‘piorun’Słowińskip’orun, pórën ‘piorun, uderzenie gromu’, par’ón ‘zły duch’Łużyckiepjerun ‘czort’, ‘tfu!’, ‘otchłań’Kaszubskipiorun, piorën ‘piorun; kamień piorunowy’, parón, ‘zły duch’PołudniowosłowiańskieSłoweński prekm. pörun ‘piorun’
Forma słowa parom, która jest fonetycznie trudna do wyprowadzenia z *perunъ, może być tabuizowaną lub kontaminacji z rzekomym zapożyczeniem celtyckim tarón, wywodzącym się od praindoeuropejskiego *tr̥h₂on- ‘grom’, ‘bóg gromu’. Kaszubskie , , , , ‘zły duch, diabeł’, ‘okrzyk zdziwienia’, są formami tabuizowanymi imienia boga, przy czym forma mogła powstać pod wpływ ‘truteń’. Samo słowo piorun jest często używane w wyrażeniach frazeologicznych, jak w języku słowackim: „piorun nie uderza w pokrzywy” () w znaczeniu, że osoba, która nie przyciąga uwagi, może być spokojna lub może być używane w różnych przekleństwach, takich jak „żeby cię piorun strzelił!”. Od Rosjan słowo to zostało zapożyczone w , ‘diabeł’ i może być używane w odniesieniu do hiisi.