Historia Augusta jest zbiorem biografii cesarzy (Augusti), następców (Caesares) i uzurpatorów (tyranni) od Hadriana, który władał od 117 r. n.e. do śmierci Numeriana w 284 r. n.e. Określenie Scriptores Historiae Augustae nie zostało stworzone przez autora czy autorów dzieła. Stworzył je najprawdopodobniej na początku XVII w. n.e. Isaac Casaubon. Obecnie w skróconej wersji pisze się o Historia Augusta.
Treść Dzieło obejmuje trzydzieści biografii, są one napisane w języku łacińskim. Jednakże nie zachowała się całość Historii Augusta. Przede wszystkim zaginęła środkowa część, obejmująca władców panujących w latach 244-253, a biografia Waleriana, panującego od 253 r. zachowała się bez partii początkowych. W związku z tym spekulowano, że nie jest to przypadkiem. Wśród brakujących biografii są żywoty cesarzy, którzy prowadzili wielkie prześladowania chrześcijan. Stąd sugestie, że już w starożytności ktoś celowo usunął władców zbyt kontrowersyjnych ze względów religijnych, bądź sam autor pominął te partie. Pewne wątpliwości nasuwa też początek zbioru. Biografia Hadriana nie poprzedzona jest żadnym wstępem, autorzy zaś kilkakrotnie stwierdzają, że są naśladowcami Swetoniusza.