Powołanie się na pisarza możemy zobaczyć w biografii Maksymusa i Balbinusa, gdzie to autor pisze „Lecz zanim opiszę ich czyny, uważam za stosowne powiedzieć coś o ich charakterze i pochodzeniu, nie tak jak opisywał to wszystko Janiusz Kordus, ale tak, jak uczynił to Swetoniusz Trankwillus i Waleriusz Marcellinus”. Przypuszczać można, że zaginęły poprzedzające Hadriana biografie Nerwy i Trajana. Całość tekstu składa się z biografii powszechnie znanych cesarzy, jak i tych nieco mniej popularnych władców, a także życiorysów drobnych uzurpatorów. Niektóre żywoty są łączone w grupy.
Autorstwo i czas powstania Jako autorów zbioru rękopisy wymieniają sześciu zupełnie nieznanych pisarzy. Są to: Aelius Spartianus, Iulius Capitolinus, Vulcatius Gallicanus, Aelius Lampridius, Trebellius Pollio i Flavius Vopiscus. Każdy miał napisać po kilka biografii. W swoich tekstach wymieniają jako władców panujących Dioklecjana (284 - 305) i Konstantyna (306 - 337). Takie dedykacje czy zwroty można zobaczyć w wielu żywotach. Biografia Antoninusa Gety zaczyna się od apostrofy „Wiem, Konstantynie Auguście, że wiele ludzi, jak również twoja łaskawość, może zapytać, dlaczego napisałem, także biografie Gety Antonina.”.