Styl Stylizacja orientalna otwarła przed Krasińskim nowe możliwości w zakresie prozy poetyckiej. Wykorzystując doświadczenia z okresu warszawskiego, gdzie po raz pierwszy wykorzystał ekspresyjność języka do podkreślania brzydoty i koszmaru życia, dążył obecnie do zrytmizowania wypowiedzi, akcentując ważniejsze słowa i dbając o muzyczne zharmonizowanie całości, przez co potęgował wymowę całości. Dążąc do rytmizacji stosuje Krasiński częste powtórzenia słowne i składniowe, rozbudowuje wyliczenia przedmiotów i czynności. Mnożenie wyliczeń nie służy konkretyzacji obrazu, lecz wzmożeniu ekspresji, przytłoczeniu czytelnika intensywnością, stwarzającemu wrażenie chaosu lub przepychu. Autor nie skupiał się na konkrecie. Oczarowywała go niezwykłość egzotycznych słów, dzięki którym wzmagała się wyrazistość poetyckiego przekazu.
Przypisy . . . . . .
Bibliografia
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/39514/agaj-han
Linki zewnętrzne
Agaj-Han w serwisie Polona.pl
Kategoria:Powieści Zygmunta Krasińskiego Kategoria:Polskie powieści historyczne Kategoria:Powieści z 1833