Bohaterowie Charakterystyczną cechą bohaterów powieści jest uwypuklenie w nich tych cech, które wskazują na ich przynależność do określonej cywilizacji. Główna postać powieści, początkowo tytułowa, Maryna Mniszchówna w pełni dorasta do romantycznych wyobrażeń o wielkiej heroinie. Krasiński ukształtował ją na wzór królowej Szkocji Marii Stuart. Jest ona podobnie opętana żądzą władzy, zagadkowa, staje się ofiarą swych namiętności politycznych i ambicji. Pociąga swą urodą wielbicieli, których następnie gubi, tak jak i swych wrogów. Postać Maryny i hetmana Zaruckiego fascynowała Krasińskiego przede wszystkim dlatego, że byli przedstawicielami ginącego świata. Przedstawienie wielkości ginącego Zaruckiego nasuwa na myśl samotność i tragiczną wielkość ginącego hrabiego Henryka z Nie-boskiej komedii. Ostatecznie jednak problematyka zagłady starego świata ustąpiła przed tematem orientalnym, co przyniosło zmianę tytułu powieści.