Giovanni Maver (ur. 18 lutego 1891 w Korčuli, zm. 12 lipca 1970 w Rzymie) – włoski slawista i polonista, profesor slawistyki Uniwersytetu w Rzymie, doktor honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego (1958), członek zagraniczny Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Uczył się w Chorwacji (szkoły podstawowe: Korčula, Dubrownik, szkoła średnia: Split), a w 1909 roku rozpoczął studia filologiczne na uniwersytecie w Wiedniu. Kontynuował je we Florencji (1911) i w Paryżu (1913/1914). W 1913 roku doktoryzował się w Wiedniu na podstawie dysertacji Einfluss der vorchristlichen Kulte auf dieToponomastik Frankreichs (Wien 1914). Na krótko przed wybuchem I wojny światowej pracował jako lektor języka włoskiego na uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem. W 1920 roku objął Katedrę Filologii Słowiańskiej na Uniwersytecie w Padwie, później zaś Katedrę Języka i Literatury Polskiej na Uniwersytecie „La Sapienza” w Rzymie.
Jego uczniami byli m.in. Bruno Meriggi i Sante Graciotti, Riccardo Picchio.