W 1925 roku po raz pierwszy wyjechał do Polski, później wielokrotnie ją odwiedzał. W latach 1929–1948 był redaktorem w dziale literatury obcej w Enciclopedia italiana. W roku 1952 założył czasopismo „Ricerche Slavistiche”L. Banjanin, Književno-istorijski prilozi o srpskoj književnosti u italijanskom časopisu „Ricerche Slavistiche” (1952–2000), Naučni sastanak slavista u Vukove dane, 32/2, Beograd, 2004, 275–291. [dostęp 12.09.2013].T. Ulewicz, „Ricerche Slavistiche”, czyli O filologii słowiańskiej oraz o polonistyce we Włoszech, Wydawnictwo Studium Słowiańskiego UJ, Kraków 1955, s. 16.. Publikował m.in. w „Rivista di Cultura”. Napisał wiele rozpraw o twórczości Juliusza Słowackiego (m.in. komentarz do Podróży na Wschód i interpretację Króla-Ducha). Na wyróżnienie zasługują także jego prace na temat polskiej poezji wojennej, o Podróży po krajach słowiańskich Sapiehy, Trylogii Sienkiewicza, związkach kulturalnych polsko-włoskich.

Odznaczenia Złoty Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1938) „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej za granicą”.