Rozwój parlamentaryzmu w XIX wieku sprzyjał powstawaniu partii politycznych również w innych państwach. Początkowo istotną rolę odgrywały ugrupowania konserwatywne, których zaplecze stanowiły przede wszystkim arystokracja i wielcy właściciele ziemscy, dążący do zachowania istniejącego porządku społecznego i politycznych przywilejów. Przeciwstawiały się im ugrupowania liberalne, reprezentujące głównie interesy burżuazji oraz dążące do zapewnienia równości politycznej. W niektórych państwach liberalizm łączył się również z postulatami narodowymi, w tym z ideą zjednoczenia Niemiec.
W drugiej połowie XIX wieku, wraz z rozwojem socjalizmu, na europejskiej scenie politycznej pojawiły się nowe ugrupowania – partie socjaldemokratyczne, wyrosłe na bazie ruchów robotniczych i związków zawodowych. Z nich z kolei, na początku XX wieku wyodrębniły się partie głoszące ideologię komunizmu. W odpowiedzi na rozwój ateistycznego w swym charakterze socjalizmu powstała ideologia chrześcijańskiej demokracji, co spowodowało powstanie partii nowego typu. W tym samym okresie zaczęły pojawiać się również partie chłopskie, sytuujące się blisko ugrupowań chadeckich.