Wszystkie miały długość ponad 10 metrów i przytwierdzone były do niegdyś dryfującego pnia drzewa.
Pod względem ekologicznym W paleozoiku i wczesnym mezozoiku jednym z częstych typów ekosystemów morskich były łąki liliowcowe (crinoidetum). W późnym mezozoiku łąki liliowcowe stały się rzadkie, czego powodem było zwiększenie się intensywności drapieżnictwa (zdaniem Przemysława Gorzelaka, główną rolę odegrało tu drapieżnictwo przez jeżowce).
Podgromady Articulata: od triasu do dziś Flexibilia (wymarła): ordowik – perm Camerata (wymarła): ordowik – perm Inadunata : ordowik – perm
Przypisy
Bibliografia Lehmann U. & Hillmer G., 1991: Bezkręgowce kopalne. Wyd. Geologiczne, Warszawa Moore R.C. & Teichert C. (red.), 1978: Treatise on Invertebrate Paleontology, Part T, Echinodermata 2, Crinoidea 3. Geological Society of America, Boulder, and University of Kansas Press, Lawrence.