Kustodia Ziemi Świętej − samodzielna jednostka administracyjna Zakonu Braci Mniejszych, będąca jedną z kustodii niezależnych tego zakonu, obejmująca tereny Bliskiego Wschodu, w tym Izrael, Autonomię Palestyńską, Jordanię, Syrię, Liban, Rodos i Cypr.
Oficjalnym znakiem Kustodii, rozpoznawalnym na wszystkich budowlach stanowiących jej własność, jest krzyż jerozolimski. Patronem Kustodii jest św. Antoni z Padwy.
Historia Misja franciszkanów w Ziemi Świętej sięga roku 1217. Na kapitule generalnej w Asyżu, jeszcze za życia założyciela Zakonu Braci Mniejszych św. Franciszka z Asyżu, podjęto decyzję o wysłaniu zakonników na Bliski Wschód. Specyficzna rola, jaką pełni Kustodia od średniowiecza na terenie Bliskiego Wschodu, została doceniona przez Stolicę Świętą. Działalność misyjna braci została potwierdzona specjalnymi bullami „Gratias agimus” i „Nuper carissimae” 21 listopada 1342 r. przez papieża Klemensa IV.