Na obszarze Okręgu Rzeszy Gdańsk – Prusy Zachodnie () obóz Stutthof stanowił jeden z głównych instrumentów, służących do masowej eksterminacji ludności. W czerwcu 1944 włączono go do realizacji „Ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” („Endlösung”), nabrał więc charakteru obozu masowej zagłady. „Dyrektor” obozu na codziennych apelach wspominał, że „jedyna droga do wolności znajduje się w krematorium”. Więźniowie cierpieli głód, a w barakach szalały epidemie, które często prowadziły do śmierci ponad kilkuset osób.

Inne nazwy, których używano w korespondencji z obozem: Zivilgefangenenlager Stutthof – Obóz Jeńców Cywilnych Stutthof Gefangenen-Sammellager Stutthof – Zbiorczy Obóz Jeńców Stutthof Konzentrationslager Stutthof – Obóz koncentracyjny Stutthof Gefangenenlager Stutthof – Obóz Jeńców Stutthof