Dzięki zastosowaniu zdjęć lotniczych, prace ukończono bardzo szybko, już w 1959 Ogółem wydano około 4100 arkuszy mapy. Mapa podstawowa 1:25 000 posłużyła do kameralnego opracowania i wydania map w skalach: 1:50 000, 1:100 000, 1:200 000, 1:500 000. Pierwszą edycję tych map ukończono w 1965 wydając ogółem ponad 5600 arkuszy (łącznie z mapą 1:25 000). Na każdym arkuszu umieszczano informację – „wydanie pierwsze”. Mapy drukowano w sześciu barwach, a edycja była sygnowana przez Sztab Generalny WP.
Opracowanie szczegółowej mapy topograficznej kraju w skali 1:10 000 (1:5000) w latach 1956–1974 i jej aktualizacja Ważnym wydarzeniem związanym z kartografią topograficzną była Uchwała Prezydium Rządu z czerwca 1955 zobowiązująca Centralny Urząd Geodezji i Kartografii (przekształcony w 1956 w Główny Urząd Geodezji i Kartografii) oraz Służbę Topograficzną WP (szefem Służby został zrehabilitowany po aresztowaniu w 1948 gen. bryg. Teodor Naumienko) do sporządzenia szczegółowej mapy topograficznej kraju w skali 1:10 000, a dla wybranych obszarów o dużym znaczeniu gospodarczym w skali 1:5000 (około 4% powierzchni Polski). Mapy były opracowywane głównie metodą kombinowaną, a jedynie dla obszarów górzystych metodą uniwersalną. W pierwszej kolejności, od 1956 rozpoczęto opracowanie arkuszy mapy w skali 1:5000 m.in.