Założyciele Gainaksu, jednego z najbardziej znanych i poważanych japońskich studiów animacyjnych, wywodzą się właśnie z kręgu miłośników komiksu i animacji, a ich pierwszym sukcesem była krótka animacja stworzona na potrzeby 20. dorocznego Nihon SF Taikai (Narodowego Japońskiego Konwentu Science-Fiction), szerzej znanego jako Daicon III (taką samą nazwę nosi również rzeczona animacja).
Morikawa opisywał przekształcenie Akihabary – pierwotnie dzielnicy handlu elektroniką – w przestrzeń zorganizowaną wokół potrzeb otaku, z licznymi sklepami specjalizującymi się w anime, mandze, grach, figurkach i kartach kolekcjonerskich oraz z kawiarniami obsługiwanymi przez kelnerki przebrane za pokojówki lub postacie z anime. Innym rozpoznawalnym miejscem jest Otome Road w tokijskiej dzielnicy Ikebukuro, kojarzona przede wszystkim z odbiorczyniami.
Do praktyk charakterystycznych dla środowiska należą wotagei – zbiorowe układy dopingujące wykonywane podczas występów idoli – oraz itasha, czyli pojazdy pokrywane wizerunkami postaci fikcyjnych. Odrębnym zjawiskiem są tzw.