Od przełomu wieków społeczny odbiór otaku ulegał stopniowej poprawie. Złożyły się na to umasowienie anime i mangi, sukcesy artystyczne twórców kojarzonych z tą estetyką, popularność narracji przedstawiających otaku w korzystnym świetle oraz włączenie kultury otaku w rządową politykę promocyjną prowadzoną pod hasłem Cool Japan. Subkultura stała się zarazem przedmiotem rozbudowanej refleksji teoretycznej, w której najszerszy oddźwięk zyskała koncepcja konsumpcji bazodanowej Hirokiego Azumy.
Poza Japonią termin funkcjonuje na odmiennych zasadach: przyjął się w zachodnich środowiskach fanowskich jako określenie stosunkowo neutralne lub wręcz pozytywne, oznaczające oddanego miłośnika anime i mangi. Rozbieżność ta bywa źródłem nieporozumień w kontaktach międzykulturowych oraz przedmiotem sporów wewnątrz samego fandomu.
Etymologia Pochodzenie wyrazu Termin wywodzi się od japońskiego słowa , oznaczającego dom lub rodzinę innej osoby. Może ono funkcjonować metaforycznie jako element mowy grzecznościowej, w roli zaimka drugiej osoby o dosłownym znaczeniu „pan”, „pani”, „ty”.