Igrzyska olimpijskie były zarówno imprezą sportową, jak również świętem religijnym. Każdy przybywający do Olimpii niósł ze sobą dar dla Zeusa lub jednego z pozostałych bogów. Na polach wokół miasta rozstawiano namioty, niektórzy spali pod gołym niebem, ponieważ nie istniały jeszcze hotele lub inne kwatery.
Obiekty, które znajdowały się w Olimpii, to m.in. stadion z bieżnią, gimnazjon, buleuterion, pracownie rzeźbiarzy, łaźnie.
W niektórych greckich miastach-państwach dla upamiętnienia olimpijskich sukcesów ich obywateli bito monety i pisano utwory poetyckie: wiersze czy pieśni. Jednym z najbardziej upamiętnionych zawodników był Filip II z Macedonii, który na pamiątkę swoich zwycięstw wzniósł budynek, zwany Filipejon.
Igrzyska olimpijskie trwały do roku 393 n.e.; ze względu na pogański charakter oraz wiele sytuacji łamania regulaminu zawodów (m.in. zawieszenia broni czy uczestnictwa w zawodach jedynie Greków) zostały zniesione przez cesarza Teodozjusza I Wielkiego.
Starożytne greckie igrzyska olimpijskie stanowiły wzór dla Pierre’a de Coubertina, który w roku 1896 w Atenach zapoczątkował nowożytne igrzyska olimpijskie.
Przebieg igrzysk