Dlatego chciałby zapytać mędrca, czy człowiek może wszystko wiedzieć.
Druga część, właściwa: gramatyczna, filozoficzna i egzegetyczna We wszystkich gramatykach została opuszczona jedna część mowy: przemilczenie. Gramatycy podejrzewali jej istnienie, ale zamiast milczenia uczynili częścią mowy wykrzyknik, który jest poza składnią i pojawia się tam, gdzie się wyrywa gwałtem z zestawienia słów. Przeciwnie jest z przemilczeniem, które daje się wyczytać w każdym zdaniu i jest logicznym powodem następnego zdania, tak że to co ogłasza drugie zdanie jest tylko efektem przemilczenia zdania poprzedniego. Gramatycy zajmują się jakąś abstrakcyjną i bladą mową, która nie istnieje, podczas gdy ona, ponieważ jest mową musi koniecznie być dramatyczna. Nawet monolog jest rozmową ze sobą albo duchem rzeczy. Skoro mówisz: jakże się miewasz przyjacielu, przemilczane jest, że go dawno nie widziałeś. To przemilczenie stanie się wygłosem następnego zdania: Ponieważ cię nie widziałem, tym żywiej się pytam. mały|Pitagroas Milczenie filozoficzne wiąże się z osobą Pitagorasa, który poznał je w Babilonii. Poddania się kilkuletniemu milczeniu przez uczniów Pitagorasa nie można wytłumaczyć chęcią przywrócenia równowagi pomiędzy zmysłami a wnętrzem.