thumb|upright=1.2|Podział Galicji i Nowej Galicji na cyrkuły na początku 1803 r. mały|upright=1.2|Zmiany terytorialne wskutek pokoju w Schönbrunnie, m.in. przekazanie Nowej Galicji i cyrkułu zamojskiego Księstwu Warszawskiemu Nowa Galicja lub Galicja Zachodnia (, West-Galizien) – w latach 1795–1803 jednostka podziału terytorialnego ziem polskich zagarniętych przez Austrię na mocy III rozbioru Polski w 1795.
Obszar należał do Austrii w latach 1795–1809:
1795–1797 – podporządkowany Zachodnio-Galicyjskiej Nadwornej Komisji Urządzającej, 1797–1803 – jako osobny kraj koronny, 1803–1809 – w składzie Królestwa Galicji i LodomeriiPilleriana z 1803 r. Nr XXXII, s. 150..
Utworzenie 21 marca 1796 cesarz Franciszek II Habsburg wydał patent, formalnie włączający to terytorium do Austrii pod nazwą prowincji Galicji ZachodniejArkadiusz Bereza, Witold Okniński, Sądownictwo siedleckie. Tradycje i współczesność, Warszawa 2010, s. 19..
Swym zasięgiem objęła tereny byłych województw I Rzeczypospolitej: lubelskiego, sandomierskiego, a także części: krakowskiego, mazowieckiego, ruskiego, brzeskolitewskiego i podlaskiego.