Poniżej przedstawiona jest notacja polska dla współczesnej logiki. Niektóre zastosowane przez Łukasiewicza litery odpowiadają polskim nazwom operacji. Widać też tu operatory dla proponowanej przez Łukasiewicza wersji logiki wielowartościowej. Na podstawie , , i .
operatornotacjakonwencjonalnanotacjapolskanegacjaimplikacjaalternatywakoniunkcjadysjunkcjaekwiwalencjakwantyfikator ogólnykwantyfikator szczegółowyprawdziwymożliwość lub konieczność lub
Notacja w arytmetyce Wyrażenie w notacji polskiej nie wymaga nawiasów, ponieważ przypisanie argumentów do operatorów wynika wprost z ich kolejności w zapisie, o ile z góry znana jest liczba argumentów poszczególnych operatorów.
Na przykład zakładając, że operatory / i + są binarne, zapis w notacji polskiej: / 7 + 2 3 interpretuje się jednoznacznie jako równoważny notacji tradycyjnej (zapisowi wrostkowemu): 7 / (2 + 3)
Notacja polska jest bliska naturalnemu sposobowi wyrażania działań, w którym zazwyczaj najpierw podaje się czynność, a następnie dopełnia wyrażenie wskazaniem rzeczy, do których czynność się odnosi. Działanie z przykładu powyżej naturalnie wypowiadamy po polsku: „podziel siedem przez sumę dwu i trzech” / 7 + 2 3