W latach 60. i 70. (do 1976) był przewodniczącym Sekcji Biblistów Polskich, w 1965 jako pierwszy Polak został konsultorem Papieskiej Komisji Biblijnej (pełnił tę funkcję do 1971). W latach 1972–1977 był członkiem Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN, od 1973 członkiem Rady Naukowej Episkopatu Polski.
Dla Biblii Tysiąclecia przetłumaczył Księgę Wyjścia i List do Hebrajczyków. Był jednym z pomysłodawców i redaktorem serii komentarzy KUL do Starego Testamentu, dla której opracował także tłumaczenie oraz komentarze do Księgi Rodzaju (1962), Księgi Wyjścia (1964), Księgi Kapłańskiej (1970), Księgi Liczb (1970), Księgi Powtórzonego Prawa (1971) oraz Księgi Psalmów. Ten ostatni przekład ukazał się w 1990 z uzupełnieniami Jana Łacha. Dla równoległej serii komentarzy KUL do Nowego Testamentu przygotował komentarz z tłumaczeniem do Listu do Hebrajczyków (1959). W 1970 opublikował pracę Rozwój ofiar w religii starotestamentowej, był także redaktorem Wstępu do Starego Testamentu opublikowanego jako podręcznik dla seminariów duchownych w 1973.
Wśród promowanych przez niego doktorów byli Józef Homerski, Zbigniew Kaznowski, Marian Filipiak, Stanisław Stańczyk, Wojciech Ziemba, Antoni Tronina i Julian Warzecha.