Wówczas Menzies ogłosił, że radziecki dyplomata w Australii, Władimir Petrow, zwrócił się do rządu federalnego o azyl polityczny dając do zrozumienia, że posiada wiedzę na temat radzieckiej siatki szpiegowskiej w Australii, w skład której wchodzić miało kilku członków sztabu wyborczego Evatta. Sprawa Petrowa przyczyniła się do wzrostu antykomunistycznych nastrojów w Australii, wyborczego zwycięstwa liberałów i rozpadu Partii Pracy.
Menzies wygrał wybory w 1955 i 1958. W tym czasie australijska gospodarka weszła w fazę powojennego boomu, napędzanego masową imigracją oraz rozwojem budownictwa. Wysokie zyski przynosił również eksport australijskich płodów rolnych. Partia Pracy stopniowo traciła na znaczeniu, jednak poparcie dla niej wzrosło na początku lat 60., kiedy ustawa kredytowa, mająca w zamierzeniach rządu przeciwdziałać inflacji, spowodowała wzrost bezrobocia. Wybory 1961 ponownie wygrali liberałowie, ale uzyskali minimalną większość w parlamencie (2 głosy). Menziesowi udało się jednak wykorzystać podziały w Labour na temat stosunku do zimnej wojny i sojuszu z USA, i po wyborach 1963 powiększył przewagę liberałów w parlamencie. Były to pierwsze wybory przy okazji których zorganizowano telewizyjną debatę, którą Menzies, dobiegający wówczas siedemdziesiątki, wygrał.