thumb|290px|Plan bitwy pod Moterrey Bitwa pod Monterrey miała miejsce w dniach 21–23 września 1846 roku pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Meksykiem podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej. Meksykańskie oddziały pod dowództwem generała Pedro de Ampudia tymczasowo powstrzymały atak jednostek amerykańskich, jednak ostatecznie musiały się poddać. Bitwa zakończyła się zawieszeniem broni oraz wycofaniem oddziałów meksykańskich.
Tło konfliktu Po kilku przegranych potyczkach meksykańska Armia Północy, w sile 2638 ludzi i 13 dział, zaczęła cofać się na południe w celu uzyskania uzupełnień przed spodziewanym starciem z amerykańskimi siłami gen. Zachary’ego Taylora. W pobliżu ufortyfikowanego jeszcze przez Hiszpanów miasta Monterrey gen. Pedro de Ampudia odebrał rozkaz Santa Anny nakazujący wycofanie w kierunku miasta Saltillo, gdzie Ampudia miałby przygotować linię obronną. Ale Ampudia, który nade wszystko pragnął zwycięstwa, a nadto był przekonany, że jego żołnierze - ciągle cofający się przed wrogiem - bliscy są buntu, odmówił wykonania rozkazu i zdecydował się przyjąć bitwę pod murami Monterrey. Na pomoc przybyły siły z Meksyku liczące 3,140 z 9 działami, a wśród nich Irlandczycy - ochotnicy ze Stanów Zjednoczonych walczący po stronie Meksyku, tzw.