Kandydaci i frakcje Frakcje w Kolegium Kardynalskim tworzyły się głównie wokół nepotów poprzednich papieży. Kardynał Hohenems, siostrzeniec Piusa IV, przewodził kardynałom mianowanym przez tego papieża (Serbelloni, Gesualdo, Gambara, Avalos, Gallio, Colonna, Santacroce, Ferrero, Sirleto, Paleotti). Z kolei liderem nominatów Piusa V (Santori, Cesi, Montalto, Rusticucci, Albani, Carafa) był jego prasiostrzeniec Michele Bonelli. Najsilniejsza liczebnie była jednak frakcja kardynałów Grzegorza XIII, której przewodził jego bratanek Filippo Boncompagni, a należeli do niej też Vastavillani, Sforza, Riario, Facchinetti, Castagna, Canani, Salviati, Lancelotti, Gonzaga, Sfondrati, Spinola i Cointerel. Prawnuk Pawła III, Alessandro Farnese, przewodził nielicznym starszym kardynałom (Savelli i Simoncelli), mianowanym przez jeszcze wcześniejszych papieży. Ponadto swoich przedstawicieli miało kilka katolickich państw. Ferdinando i Alessandro Medici reprezentowali Wielkie Księstwo Toskanii, a Madruzzo, Andreas von Österreich oraz Deza Królestwo Hiszpanii. Kardynałowie Este, Rambouillet i Pellevé teoretycznie tworzyli frakcję francuską, jednak w praktyce tak nie było, gdyż w toczące się we Francji wojnie domowej popierali przeciwstawne sobie obozy (Este i Rambouillet byli zwolennikami Henryka III, a Pellevé Ligi Katolickiej).