w 1215 na zjeździe w Wolborzu Kazimierz nadał Kościołowi wielki immunitet, dzięki któremu stworzył podwaliny na wpół niezależnego państewka biskupów wrocławskich w Ujeździe). Szeroka współpraca księcia opolsko-raciborskiego z Kościołem miała również zapewnić bezpieczeństwo przed rewizjonizmem sąsiadów (tylko rdzeń księstwa z Raciborzem był w miarę bezpieczny, bowiem do Opola pretensje mógł w każdej chwili wysunąć Henryk Brodaty, zaś do wschodnich rubieży państwa z Siewierzem, Bytomiem i Oświęcimiem książęta krakowscyPodstawą do tego mogłyby być roszczenia związane z darowizną Kazimierza Sprawiedliwego z 1179, który przekazał Mieszkowi Plątonogiemu, ojcu Kazimierza opolskiego kasztelanie bytomską i oświęcimską za pomoc udzieloną w zdobyciu dzielnicy senioralnej..
thumb|Księstwo opolsko-raciborskie pod rządami Kazimierza I (zielony kolor) Wobec wzrostu w latach dwudziestych XIII wieku potęgi księcia śląskiego, Henryka Brodatego pozycja geopolityczna Kazimierza zaczęła się komplikować. Książę podjął wówczas decyzję o ścisłej współpracy z księciem śląskim. Treści układu wówczas zawartego nie znamy, jednak wiadomo, że podczas nieudanej wyprawy Henryka Brodatego na Kraków w 1225 posiłkowały go oddziały z Raciborza i Opola.